Ο Ολιβιέ Νταάν επιστρέφει στο γνώριμο έδαφος των βιογραφιών εμβληματικών γυναικών με τη ταινία Σιμόν Βέιλ: Η Γυναίκα του Αιώνα. Μετά τη Ζωή σαν Τριαντάφυλλο και τη Γκρέις του Μονακό, ο Γάλλος σκηνοθέτης επιχειρεί να αποτυπώσει τη ζωή μιας από τις σημαντικότερες πολιτικές φυσιογνωμίες της Ευρώπης του 20ού αιώνα. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, μοιάζει περισσότερο με κινηματογραφικό μνημόσυνο παρά με ζωντανή κινηματογραφική αφήγηση.
Η ταινία ακολουθεί τη Σιμόν Βέιλ καθώς γράφει τα απομνημονεύματά της και ανατρέχει σε καθοριστικές στιγμές της ζωής της. Από το Άουσβιτς και την επιβίωση από το Ολοκαύτωμα, μέχρι την πολιτική της διαδρομή και τον ιστορικό νόμο για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων, το υλικό είναι από μόνο του συνταρακτικό. Παρ’ όλα αυτά, η σκηνοθεσία επιλέγει να το παρουσιάσει με έναν τρόπο υπερβολικά ευθύ και επεξηγηματικό.
Η Σιμόν Βέιλ υπήρξε μια από τις πιο καθοριστικές προσωπικότητες της ευρωπαϊκής πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας του 20ού αιώνα. Γεννημένη το 1927 στη Γαλλία, έζησε από νωρίς την πιο σκοτεινή πλευρά της Ιστορίας, καθώς σε ηλικία μόλις 16 ετών συνελήφθη από τους Ναζί και εκτοπίστηκε στο Άουσβιτς. Η εμπειρία του Ολοκαυτώματος σημάδεψε ανεξίτηλα τη ζωή και τη σκέψη της, διαμορφώνοντας τη βαθιά της πίστη στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη και την ανάγκη για ένα ενωμένο ευρωπαϊκό μέλλον.
Μετά τον πόλεμο, η Βέιλ σπούδασε νομικά και ακολούθησε μια σταθερή πορεία στη δημόσια διοίκηση, επιλέγοντας να υπηρετήσει το κράτος μέσα από θεσμικούς ρόλους. Η πολιτική της διαδρομή κορυφώθηκε τη δεκαετία του ’70, όταν ως υπουργός Υγείας στη Γαλλία έφερε προς ψήφιση τον ιστορικό νόμο για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων, γνωστό ως Loi Veil. Σε μια εποχή έντονων κοινωνικών αντιδράσεων, η ίδια στάθηκε στο βήμα της Εθνοσυνέλευσης με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα, υπερασπιζόμενη το δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα τους.
Η δράση της, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στα εθνικά σύνορα. Το 1979 εξελέγη η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συμβολίζοντας τη μετάβαση της Ευρώπης σε μια νέα πολιτική εποχή συνεργασίας και συλλογικής μνήμης. Για τη Σιμόν Βέιλ, η Ευρώπη δεν ήταν απλώς ένα πολιτικό εγχείρημα, αλλά μια ηθική απάντηση στο τραύμα του πολέμου και του διχασμού.
Η ζωή της αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα προσωπικής αντοχής και δημόσιας προσφοράς, μια διαδρομή που ξεκινά από την επιβίωση και καταλήγει στη διαμόρφωση της σύγχρονης ευρωπαϊκής συνείδησης. Η ιστορία της Σιμόν Βέιλ δεν αφηγείται μόνο τα μεγάλα γεγονότα, αλλά φωτίζει και το πώς η ατομική εμπειρία μπορεί να μετατραπεί σε συλλογικό όραμα.
Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι η ταινία είναι διαθέσιμη για περιορισμένο χρονικό διάστημα στο ERTFLIX, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να τη δει ή να τη ξαναδεί εκτός κινηματογραφικής αίθουσας. Η προβολή της στην πλατφόρμα θα διαρκέσει για λίγες ακόμα μέρες, γεγονός που καθιστά αυτή τη στιγμή ιδανική για όσους ενδιαφέρονται να σχηματίσουν τη δική τους άποψη. Ακόμη κι αν ο θαυμασμός πράγματι πνίγει το σινεμά, η ιστορία της Σιμόν Βέιλ παραμένει από μόνη της αρκετά ισχυρή για να αξίζει την προσοχή μας.
